| تبليغات | X |
در حاشیه یادداشت های اخیر
قبل از شروع، این مژده را بدهم که به زودی خواننده مطلبی بسیار جالب، در مورد دغلکاری یکی از طرفداران آقای پورپیرار خواهید بود. دغلکاری که به طور حتم با تأیید خود ایشان صورت گرفته است.
اما فعلاً لازم می بینم به حاشیه ای که بر یکی از یادداشتهای اخیرم زده شده است بپردازم. مخصوصاً که آقای پورپیرار جواب من بر این حاشیه را در وبلاگشان نمایش ندادند.
همانطور که احتمالاْ می دانید خانم نصریه و استاد ایشان، ادعای مبارزه با تحریفگری، جعل و دروغ در تاریخنگاری ایران را دارند. اما با نوشتن کامنت بالا توسط خانم نصریه و تأیید نمایش آن توسط استاد ایشان و عدم نمایش جواب من به این کامنت، متوجه می شویم که حضرات وقتی منافع خودشان اقتضا کند از انجام اینگونه کارها هیچ ابایی ندارند.
خانم نصریه برای رسیدن به مقصود خود، در نقل کامنت من، قسمت اصلی و کلیدی را حذف کرده اند که در زیر با رنگ سیاه قسمت مهم حذف شده را مشخص کرده ام:
«آقای به اصطلاح حکیمی! من هیچ ابایی ندارم که اعتراف کنم، فرهاد نام مستعار من است. خجالت هم نمی کشم، چون فقط سئوال کردم و بر خلاف بعضیها به هیچکس توهین نکردم. علت استفاده از نام مستعار هم این است که از زمانیکه به درگاه پرجبروت آقای پورپیرار جسارت کرده ام و خواسته ام به منتقدانشان جوابی در خور بدهند، به هیچ یک از سئوالات من جواب نمی دهند. از نام مستعار استفاده کردم و دیدید که جواب سئوالم را گرفتم. فکر نمی کنم کسی هم باشد که استفاده از نام مستعار را زشت بداند. استفاده از نام مستعار فقط در صورتی زشت است که یک فرد با استفاده از نام مستعار، وانمود کند که فردی دیگر است و برای نام واقعی خودش تبلیغ کند و یا منتقدان نام واقعی خودش را بکوید. کاری که آقای پورپیرار زیاد می کنند و با این همه ادعا، جرأت اعتراف به آن را هم ندارند.» (پایان بخشهایی از کامنت من که در اینجا به تاریخ ۳۱ شهریور ۱۳۸۵ ساعت ۱:۳۱ ثبت شده است)
----------
پی نوشت:
۱- از تمام کامنتهای بالا در جای اصلی خودشان عکسبرداری کرده ام. بنابراین حذف یا اصلاح احتمالی آنها، راه صوابی به نظر نمی رسد.
۲- در اینجا کامنت جناب y را که از نوشتن ایمیل فوق به من خبر داده است می بینید. همچنین نمونه ای از کامنتهای مجتبی (پورپیرار) را می توانید ببینید.