| تبليغات | X |
۱- کمپانی نفتی شل وابسته به خاندان صهیونیست روچیلد(عالیترین خاندان صهیونیسم بین الملل) و بزرگترین غارتگر نفت ایران در دوران پهلوی بود که با پیروزی انقلاب اسلامی، بساطش از ایران جمع شد، اما از سال ۱۳۷۹ دوباره فعالیت رو به گسترش خود را که بعضاً جنبه فرهنگی(!) نیز داشته در ایران شروع کرده است.
۲- جمعه شب گذشته، شبکه چهارم سیما مستندی در مورد انقلاب اسلامی پخش کرد به نام "لیله القدر" که محمدعلی نجفی در سال ۱۳۵۸ آن را ساخته بود. یکی از نکات جالب توجه برای نگارنده در این مستند، انتقادی بود که در قسمتی گذرا از فیلم به حضور و نفوذ شرکت نفتی "شل" در ایران دوران پهلوی صورت گرفته بود.
وقتی این فراز از فیلم را در کنار خبر قرارداد جدید ۳/۴ میلیارد دلاری ایران با کمپانی شل که به عنوان یک موفقیت از آن یاد می شود قرار دادم، یک مورد دیگر را به فهرست کارهایی که اگر محمدرضا شاه انجام داده است کاری بد و چون جمهوری اسلامی انجام داده، کاری خوب است، اضافه کردم!
۳- در سالهای پس از انقلاب، شرکتهای نفتی زیادی در ایران سرمایه گذاری کرده اند که اکثراً به واسطه شکستن تحریم امریکا با تنبیهات سخت این دولت مواجه شده اند. اما از سال ۱۳۷۹ تاکنون، پس از هر قراردادی که شل با ایران بسته دولت آمریکا شدیدترین عکس العملی که نشان داده است محکوم کردن لفظی بوده است و تاکنون به هیچ تنبیه عملی علیه این کمپانی اقدام نکرده است. این بار هم خواهیم دید که تهدیدهای آمریکا در مورد این شرکت، تنها در حد تهدید لفظی و نمایشی باقی خواهد ماند.
۴- تا آنجایی که بنده خبر دارم وقتی یک کمپانی در فضای تحریم حاضر به همکاری با کشور مورد تحریم می شود به خاطر اینکه حاضر شده است تحریم را بشکند پول بیشتری از کشور طرف قرارداد دریافت می کند. یعنی از طرفی مسئولان ساده اندیش ما به واسطه عصبانیت نمایشی آمریکا، بستن قرارداد با شل را به مثابه یک پیروزی می بینند و برای تداوم این پیروزی، کشور را بیشتر به کام این کمپانی فرو می برند و از سوی دیگر شرکت شل با تنبیه دولت آمریکا مواجه نمی شود و از این تحریم تنها سود بیشتر آن را به جیب می زند. نمونه ای از همکاری بین آمریکا و شرکت شل که در فارسی به آن دعوای زرگری گفته می شود.
۵- شرکتهایی چون شل برای عملیاتی کردن قراردادهای خود، با شرکتهای نفتی ایرانی قرارداد می بندند! یعنی در نهایت این شرکتهای ایرانی هستند که مجری قرارداد هستند و نقش شل تنها نقش یک واسطه بی خاصیت است که سود عظیم قرارداد را به جیب می زند. اینکه چرا مستقیماً با همین شرکتهای ایرانی، قرارداد بسته نمی شود سئوال بزرگی است که منتظر جواب است.