یهود شناخت

وقتی یک نفر؛

-در سالهای اول انقلاب به عنوان مغز متفکر انقلاب اسلامی مطرح بوده باشد ولی در همان سالها، حتی یک کلام علیه رژیم صهیونیستی از او شنیده نشده باشد،

- نام اصلی اش را تغییر داده باشد (تا شاید عقبه خانوادگی اش را پنهان کند)

- دگردیسی اش از یک پزشک داروساز به تئوری پرداز انقلاب و اسلام، تقریبا یک شبه باشد، (فراماسونها استادان قالب کردن یک شبه افراد با عناوین دلخواهشان به جامعه هستند)

- مبلغ اصول فراماسونری، مثل «جدایی دین از سیاست» و «پلورالیسم» باشد،

- دشمن خونی فراماسون ستیزان باشد،

- دشمن خونی «سید احمد فردید» باشد که چرا به نقش صهیونیستها در جریانهای تاریخی توجه داشته است،

- به شاگردی کارل پوپر، یهودی صهیونیست فراماسون، مفتخر باشد و مروج آرای او باشد،

- ضدیت با صهیونیستها و زراندوزان یهودی را مساوی با فاشیسم معرفی کند،

- مروج این ایده باشد که قرآن نه وحی خدا که سروده حضرت محمد(ص) است،

- شاگردانش در حلقه کیان، اولین افرادی باشند که سالها بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، در مطبوعاتشان قبح سخن گفتن از شناسایی رژیم صهیونیستی را بشکنند. همان مطبوعاتی که در فردای روز قدس سال ۱۳۷۸شمسی، در اقدامی هماهنگ، هیچ تیتر و خبری از راهپیمایی روز قدس، لااقل در صفحه های اولشان، منتشر نکردند. همان مطبوعاتی که محاکمه سیزده جاسوس یهودی رژیم صهیونیستی را سنگ اندازی افراطیون در سیاست تنش زدایی دولت اصلاح طلب معرفی می کردند و...

باور کردن اینکه آن فرد، خودش فراماسون یا یهودی مخفی باشد، امر بعیدی نیست.
***
محمدعلی رامین، دبیر بنیاد جهانی هولوکاست، در فروردین 1386 گفت: «گويا پدر بزرگ دكتر سروش يهودي بوده است.»

و حالا نویسنده این وبلاگ، از واسطه هایی کاملا مطمئن می شنود که از مرحوم «سیدجلال الدین آشتیانی» شنیده اند: «عبدالکریم سروش، یهودی الاصل است.» این واسطه ها آقایان «علی ت» و «ش.ز»، صاحب چندین عنوان کتاب با موضوعات فلسفی، تاریخی و علوم اجتماعی هستند. من حکمی در مورد هویت سروش صادر نمی کنم، ولی از این به بعد آن را موضوعی قابل تامل و لازم به بررسی می دانم.
ـــ
پ.ن، ۵/۷/۱۳۸۷: یادداشت بالا را بدون اطلاع ناقلان این قول از علامه آشتیانی نوشتم. بنابراین از اینکه آنها به درج نامشان راضی باشند مطمئن نبودم. بنابراین به درج مخفف نام آنها اکتفا کردم. پس از کسب نظر آنها، اگر راضی بودند به زودی نام کاملشان را خواهم نوشت. به هر حال این راویان برای بنده کاملا معتبر هستند و این مطلب هم یک یادداشت وبلاگی است.
پ.ن، ۹/۷/۱۳۸۷: دوستانی که خارج از دنیای مجازی آنها را می شناسم، در صورت تمایل می توانند از نام کامل راویان مطلع شوند.